Warto zobaczyć:

• Al-Dżuny (z arab.laguna, ang. El Gouny) - wycieczkę warto zacząć od tego miasta, które jest położone ok. 20 kilometrów od Hurghady. Można tam zobaczyć piękne arabskie budowle i spędzić miło, aktywnie czas.
• Rafa koralowa - jedna z największych atrakcji Egiptu i najpiękniejszych na świecie. Rafa i żyjące na niej stworzenia są naprawdę piękne i warte zobaczenia.
• Luksor (Starożytne Teby) - znajdujące się tam ruiny kompleksu świątyń w Karnaku, świątynię Luksoru oraz ogromną liczbę starożytnych posągów
• Safari - szybka jazda jeepem do osady Beduinów i krótki pobyt pozwala poznać ich życie. Można też potańczyć sobie w rytm śpiewu beduinów
• Kair - największe miasto w Afryce, liczy aż 18 mln mieszkańców. Z tego powodu nie dla wszystkich osób będzie to przyjemna wycieczka. Tak wielkie miasto może przytłaczać i bardzo męczyć. Jeśli już się tam wybierzemy to warto zwiedzić Egipskie Muzeum Starożytności, bazar Chan al-Chalili gdzie można kupić prawie wszystko, Muzeum Sztuki Islamskiej, Muzeum Koptyjskie

Informacje praktyczne dla wybierających się do Egiptu:

• http://www.odyssei.com/pl/travel/egipt.php
• http://egipt.blizejslonca.pl/info/przewodniki,egipt.ht

Kryteriów wyboru będzie co najmniej kilkanaście w zależności od tego czy jedziemy z rodziną, przyjaciółmi w podobnym wieku, z partnerem czy też sami.

Na początek wspomnę jakie wycieczki egzotyczne są moim marzeniem:

1. Miasta Majów - Tikal jedno z najlepiej zachowanych tego typu miejsc. Tikal leży w Gwatemali. Wyprawa w te rejony to na pewno nie leżakowanie na plaży i błogie leniuchowanie, ale wymagająca pewnego wysiłku fascynująca wyprawa w poszukiwaniu źródeł tej rozwiniętej i upadłej cywilizacji. Dziś w Ameryce środowej żyje ok. 3 milionów potomków Majów, język zmienił się nieznacznie co pozwala na łatwiejsze dotarcie do źródeł tej fascynującej, potężnej cywilizacji. Zapomniana historia Majów jest dziś odtwarzana na nowo, a wspaniałe pozostałości tej cywilizacji możemy zwiedzić sami.
2. Lizbona - stolica Portugalii to kolejne miejsce, które mnie fascynuje. Obszar zamieszkały od czasów rzymskich i najprawdopodobniej punkt handlowy Fenicjan. W VIII w. miasto zostało zajęte przez Maurów i przyjęło nazwę Lishubna. Lizbona to również jedno z ulubionych miast naszych polskich podróżników: Kydryńskiego i Cejrowskiego. Nie wiem czy taka rekomendacja to zaleta czy wada, ale na pewno jakaś ciekawostka warta wzmianki.
   Lizbona to miasto portowe położone na wybrzeżu Atlantyku nad ujściem Tagu. Sama lokalizacja wydaje się więc niesamowita.
   Do Lizbony najlepiej wybrać się samolotem Centralwings. Po mieście możemy się poruszać wygodnym i szybkim metrem, bądź tramwajem który zapewni nam wiele dodatkowych wrażeń. Tramwaje niemal rozpychają się po wąskich ulicach Lizbony. Motorniczy zatrzymuje się co chwilę, żeby sprawdzić czy nie zarysuje któregoś ze stojących aut.
3. Nowa Zelandia - kraj ten to zaskoczenie dla każdego europejczyka. Piękne krajobrazy, wulkany, gejzery i inne cuda natury zachwycają tutaj na każdym kroku. Wyspy Nowej Zelandii odkryli i zaludnili w VII w. Maorysi, przybyli tam z Polinezji.

W Monastirze wylądowaliśmy o godzinie 6:00. Pierwsze co poczułam wysiadając z samolotu to gorąco i niesamowita wilgoć, która przebijała się nawet przez spodnie. Niesamowite wrażenie zrobiły na mnie palmy, do których bądź co bądź nie jestem przyzwyczajona i których nie widuję na co dzień. Z lotniska autobusem udaliśmy się do hotelu Skanes El Hana położonego między Sousse a Monastirem.

Pierwszego dnia, czyli w niedzielę, wypoczywaliśmy na leżakach przy basenie, braliśmy udział w aerobiku wodnym.

Drugiego dnia pogoda się troszkę popsuła i przez pół dnia padało. Po południu wybraliśmy się autobusem do Sousse (bilet kosztował 640 millimów). Pierwsza rzecz jaka zdziwiła i zaszokowała nas w mieście – to jeden wielki śmietnik jaki panuje na ulicach Tunezji. Sami Tunezyjczycy nie dbają zbytnio o czystość wyrzucając wszystkie papierki, butelki, puszki itp. gdzie się da. Aktualnie rząd Tunezji prowadzi działania mające na celu nauczenie swoich obywateli dbałości o środowisko. W Sousse udaliśmy się na ogromny targ (tam największe targi nazywane są Soukami), który bardzo różni się od targów, które znamy w Polsce.

Zasadnicza różnica to taka, że o wszystko trzeba się targować a ceny można zbić nawet o 70%. Tunezyjczycy cenią sobie klientów, którzy potrafią dobrze negocjować ceny i czują się urażeni, jeżeli ktoś chce kupić coś bez targowania się. Należy pamiętać żeby nie kupować złota i srebra na takowych targach, gdyż nie jest to prawdziwe ani srebro ani złoto (choćby nie wiem jak przekonywali). Jeżeli wybieracie się na taki targ zarezerwujcie dużo czasu, gdyż o jedną rzecz można targować się nawet 40 minut, a przechodząc koło stoisk nie pokazujcie że coś wam się podoba, nie zatrzymujcie dłużej wzroku na jakimś produkcie. Tunezyjczycy uważają, że jeżeli coś przykuło twoją uwagę i np. wziąłeś to do ręki – to ta rzecz jest już kupiona przez ciebie – kwestia tylko za jaką cenę.

Trzeciego dnia pobytu w Tunezji (czyli we wtorek) wybraliśmy się na jednodniową wycieczkę do Tunisu, Kartaginy. Nasze zwiedzanie zaczęliśmy od Muzeum Narodowego (Musée du Bardo), około 6 kilometrów od centrum Tunisu. Muzeum to zgromadziło przede wszystkim zbiory archeologiczne z czasów rzymskich – przede wszystkim mozaiki, które tworzą największą kolekcję na świecie. Oczywiście za możliwość robienia zdjęć lub filmowania eksponatów trzeba było zapłacić 1 dinara przy wejściu do muzeum.

Na parterze znajdują się posągi i sarkofagi z czasów rzymskich i fenickich. Na pierwszym piętrze można podziwiać mozaiki, które umieszczone są na ścianach, podłogach a nawet sufitach poszczególnych komnat. W sali Wergiliusza możemy podziwiać mozaikę z III wieku przedstawiającą słynnego poetę w towarzystwie Muz Historii i Tragedii. W wielkiej Sali Sousse na podłodze znajduje się ogromna mozaika ukazująca triumf Neptuna, a na końcu sali widzimy wielką głową oraz dwie stopy Zeusa – tylko tyle zostało po ponad sześciometrowym posągu. Ponieważ muzeum zostało utworzone z dziewiętnastowiecznego pałacu bejów, na pierwszym piętrze można oglądać sypialnie czterech żon poprzedniego właściciela, sale koncertową, salę dyplomacji, jadalnię.

Po zwiedzeniu muzeum wsiedliśmy do klimatyzowanego autobusu i ruszyliśmy w stronę Kartaginy, dawnej stolicy imperium, a dzisiaj luksusowego przedmieścia Tunisu. Kartagina to rodzinne miasto Hannibala i miejsce, gdzie rozegrał się tragiczny romans pochodzącej z Kartaginy Dydony i Rzymianina Eneasza, który to opisał na kartach „Eneidy” Wergiliusz. Stojąc na tarasie widokowym można zobaczyć plan całego zabudowania, gdzie kiedyś mieściły się Łaźnie Antonińskie. Stojąc zwróconym twarzą w stronę morza po lewej stronie, na wzniesieniu można dostrzec siedzibę obecnego prezydenta Tunezj, jednak nie wolno w tym kierunku robić zdjęć ani filmować (takie są przepisy). Termy, nad samym morzem, robią imponujące wrażenie. Zbudowane w połowie II w., zaopatrywane w wodę potężnym akweduktem z Zaghuanu, były kiedyś trzecimi co do wielkości w całym imperium rzymskim - środek frigidarium z ośmioma kolosalnymi filarami miał wymiary 22 na 42 m. Obszar ruin jest imponujący, chociaż są to zaledwie fundamenty budowli.Samotna 15-metrowa kolumna daje pojęcie o wysokości term, a duże fragmenty wykonanych w marmurze inskrypcji pozwalają wyobrazić sobie wystrój. Zniszczyli je Wandalowie w 439 r., a kamień, który po nich pozostał, wykorzystali Arabowie podczas budowania Tunisu.

Kolejnym miejscem gdzie udaliśmy się z wycieczką było miasteczko Sidi Bou Said, które jest położone między Tunisem a Kartaginą. Miasteczko to jest znane przede wszystkim z tego, iż wszystkie domy tutaj mają niebieskie okiennice i niebieskie, kute drzwi, a okna i balkony są przyozdobione mnóstwem kolorowych kwiatów. Miasto to upodobali sobie poeci i malarze.

Pierwsza rzecz jaka się rzuca w oczy kiedy wjeżdża się do stolicy Tunezji to górujący nad innymi budynkami Africa Hotel – najdroższy hotel w Tunisie. W tym też miejscu wyrosło w ciągu ostatnich dziesięcioleci sporo wieżowców i biurowców.

Ponieważ Francuzi okupowali Tunezję przez ponad 70 lat w centrum miasta widać styl typowy dla francuskich miast. Główna arteria (Aleja Habiba Bourguiby) jest wysadzana drzewami, które przywodzą na myśl pomniejszone Champs-Élysées (Pola Elizejskie). Przy Alei Bourguiby znajduje się wybudowana przez Francuzów w 1882 roku Katedra św. Wincentego A’Paulo (po wejściu do niej kobiety muszą zasłonić ramiona specjalnymi chustami, które znajdują się przy wejściu, jeżeli mają bluzki na ramiączkach).

Praktyczne rady:

• jeżeli będziecie korzystać z taksówki, wsiadajcie tylko do takiej, która ma taksometr. Zanim auto ruszy sprawdźcie ile jest na liczniku – powinno być najwyżej 350 millimów, jeżeli będzie więcej każcie kierowcy zresetować licznik. Jeżeli chodzi o taksówki bez licznika, to możecie na nich gorzej wyjść. Najlepiej podróżować autobusami, gdyż są o wiele tańsze. Jeżeli chodzi o autobusy to wsiada się na końcu pojazdu i tam też kupuje się bilet. W trakcie kolejnych przystanków trzeba przesuwać się sukcesywnie do przodu, gdyż wysiąść można tylko przodem.
• Alkohol – wyjeżdżając do Tunezji możecie zaopatrzyć się w żóbrówkę albo w inną wódkę. Alkohol jest towarem deficytowym w tym kraju, więc można go sprzedać za dość pokaźną sumę albo wymienić na jakąś pamiątkę. Wystarczy po targu przejść się po targowisku z butelką pod pachą i już wszyscy będą was zatrzymywać i pytać za ile chcecie sprzedać.
• Zakupy na targu – nie kupujcie złota ani srebra, bo to wszystko to podróbki

Geografia Afryki:

Zachodnie wybrzeża Afryki oblewają wody Oceanu Atlantyckiego, zaś wschodnie otacza Morze Czerwone i Ocean Indyjski. Na północnym zachodzie żyzne niziny nad Morzem Śródziemnym ustępują miejsca łańcuchom gór Atlas, a na południu gorącej Saharze- największej pustyni na świecie. Rzeka Nil, której źródła znajdują się w środkowej Afryce, przez tysiąclecia pozwalała rozwijać się cywilizacjom na terenie pustynnego Egiptu. Na południe od Sahary niewielkie pastwiska z nielicznymi krzewami ustępują miejsca sawannie- roślinności trawiastej z małą ilością drzew. Tereny wokół równika należą do bardzo wilgotnych, a rozległą Kotlinę Konga porastają nieprzebyte wilgotne lasy równikowe. W rzeźbie wschodniej Afryki dominują pęknięcia skorupy ziemskiej. Obniżenia w systemie Wielkich Rowów Afrykańskich, biegnących z północy na południe, zostały zalane, dzięki czemu powstało kilka długich i głębokich jezior. Wielki Rów Wschodni rozdziela Wyżynę Abisyńską od wyżyn i masywów środkowej Afryki, ponad którymi wznoszą się pojedyncze stożki wygasłych wulkanów Kenia i Kilimandżaro, a także pokryty śniegiem masyw Ruwenzori. W południowej Afryce również występuje sawanna, a także piaszczyste pustynie Kalahari i Namib. Położone na południu, porośnięte trawami płaskowyże zwane weldami, przechodzą w urwiste stoki Gór Smoczych. Na południowym zachodzie łańcuchy górskie schodzą do Przylądka Igielnego, południowego krańca kontynentu.

• więcej informacji o Afryce znajdziesz w Wikipedii
• poczytaj o atrakcjach turystycznych w krajach Afryki:
  Egipt, Kenia, Tunezja

Na wybrzeżu klimat śródziemnomorski - w okolicy Bizerty bardziej morski, wilgotny, przypominający np. Palermo, na wschodnim wybrzeżu suchszy, z większymi amplitudami temperatur - dobowymi, rocznymi.

Tunezja jest najbardziej liberalnym krajem arabskim, o czym świadczą m.in. rozbudowane prawa kobiet. Kobiety zawdzięczają to pierwszej żonie Habiba Burgiby, która była Francuzką. Niektórzy uważają że to ona przekonała mężą do kilku wielkich reform m.in. zniesienia wielożeństwa, zniesienia noszenia tradycyjnych chust przez kobiety (Burgiba nazwał te chusty wstrętnymi szmatami), kontrolowanie rozwodów przez sądy (w tym równe prawa do dzieci), dopuszczenie kobiet do szkół, parlamentu, władzy i innych form życia publicznego. Jednak należy zauważyć że we Francji aż do 1970 roku (do wejścia w życie ustawy z dnia 4 czerwca 1970) obowiązywało tzw.: “puissance paternelle”, to znaczy tylko ojcu przysługiwała władza rodzicielska po rozwodzie. Jeżeli kobieta jedzie samochodem i przekroczy prędkość, to wtedy policjant nie ma prawa jej zatrzymać, ani “wlepić” mandatu. Może jedynie się do niej uśmiechnąć i jej pomachać. Tunezyjskie kobiety stanowią prawie 12% członków Tunezyjskiej Izby Deputowanych i ponad 20% członków w radach miejskich. Mają również znaczącą rolę w rządzie i dyplomacji (w tym min. na takich stanowiskach jak gubernatorzy prowincji, prezydenci miast, sekretarze stanu, ambasadorowie…). Młode kobiety stanowią 55% studentów na uniwersytetach.

Kilka zdjęć z Tunezji:

Zobacz również:

• Polska mapa Tunezji
• Tunezja z CitiTravel

Miejmy nadzieję że nasz zapał nie minie i w krótkim czasie uzupełnimy opisy najciekawszych pod względem turystycznym miejsc.

Zachęcamy wszystkich do nadsyłania zdjęć i opisów z Waszych podróży. Jeśli chcielibyście współtworzyć to miejsce prosimy o kontakt: nawczasy@poczta.onet.pl.

W naszym serwisie postaramy się Ci w tym pomóc dostarczając wszystkich istotnych informacji o krajach i miastach do których warto się wybrać. W każdym z działów postanowiliśmy zaprezentować najważniejsze informacje o regionie czyli położenie geograficzne, średnie temeperatury, obowiązującą walutę, a także napisać szczerzej o historii danego kraju oraz miejscach które warto zobaczyć.

Na pierwszy rzut postanowiliśmy wziąć Afrykę i takie kraje jak Egipt, Kenia czy Tunezja.

Zapraszamy!